Malignite Nedir? Malignite Şüphesi Ne Anlama Gelir?

Malignite, vücut dokularında kontrolsüz şekilde çoğalan ve çevre dokulara invazyon gösterebilen kanser hücrelerinin varlığını ifade eden tıbbi bir terimdir. Malign tümörler büyüme potansiyeli yüksek, metastaz yapabilen ve tedavi edilmediğinde yaşamı tehdit edebilen patolojik oluşumlardır.

Malignite şüphesi bulunan kitle veya lezyonların değerlendirilmesi klinik muayene, görüntüleme yöntemleri ve patolojik incelemelerle yapılır. Bu ifade, bir dokuda kanser olasılığını düşündüren bulguların saptandığını ancak kesin tanının henüz doğrulanmadığını gösteren tıbbi bir değerlendirme terimidir.

Kanser gelişimiyle ilişkili malign hücresel değişimler genetik mutasyonlar, hücre çoğalma kontrolünün bozulması ve çevre dokulara yayılım yeteneği ile karakterizedir. Bu süreçte hücreler normal büyüme mekanizmalarından çıkar ve tümör dokusu oluşturarak organ fonksiyonlarını etkileyebilir.

Malignite şüphesinin radyolojik ve patolojik incelemelerle doğrulanması tanı sürecinin temel aşamasını oluşturur. Biyopsi, histopatolojik analiz ve ileri görüntüleme yöntemleri malign veya benign ayrımının yapılmasını sağlar ve uygun tedavi planının belirlenmesine yardımcı olur.

Malignite Nedir ve Hücresel Düzeyde Nasıl Gelişir?

Sağlıklı bir insan vücudunda hücreler son derece kusursuz bir düzen içerisinde çalışır. Belirli bir plan dahilinde büyürler, bölünerek çoğalırlar ve ömürlerini tamamladıklarında vücudun doğal savunma mekanizmaları tarafından yok edilerek yerlerini taze hücrelere bırakırlar. Malignite süreci, işte bu muazzam işleyen sistemin hücresel düzeyde çökmesiyle başlar. Hücrelerin yönetim merkezi olan genetik kodunda, yani DNA yapısında çeşitli nedenlerle ağır hasarlar meydana gelir. Bu hasarlar neticesinde hücreler, vücudun biyolojik olarak verdiği bölünmeyi durdur veya kendini imha et sinyallerine yanıt vermemeye başlar.

Bu hücresel sapma, hücrelerin sadece kontrolsüzce ve çok büyük bir hızla bölünmesine yol açmakla kalmaz. Aynı zamanda normal doku mimarisini tamamen bozarak akciğer gibi hayati organların oksijen sağlama ve karbondioksiti vücuttan atma gibi temel işleyişlerini de derinden engeller. Kötü huylu olarak adlandırılan bu hücreler, mikroskop altında incelendiklerinde normal ve sağlıklı hücrelerden çok daha farklı bir görünüme sahiptirler. Çekirdekleri anormal derecede büyüktür, dış şekilleri bozuktur ve vücudun bağışıklık sisteminden saklanabilme yeteneğine sahiptirler. Bu özellikleri sayesinde bulundukları bölgede tutunup büyüyerek kitleler oluştururlar. Zaman ilerledikçe bu kitleler kan damarları veya lenf yolları aracılığıyla vücudun diğer bölgelerine de seyahat etme, yani metastaz yapma eğilimi gösterirler. Bu durum hastalığın lokal bir problemden çıkarak sistemik bir soruna dönüşmesine neden olur.

Hangi Dokulardan Kaynaklanan Malignite Türleri Vardır?

Kanser tek bir hastalık çeşidi değildir. Aksine, köken aldığı dokuya ve oluşum sürecindeki hücre tipine göre yüzlerce farklı alt türe ayrılan geniş bir hastalıklar grubudur. Tıbbi isimlendirmede bu hastalıklar, vücutta ilk başladıkları ve değişim geçirdikleri yere göre adlandırılırlar. Temel kategoriler şunlardır:

• Karsinomlar
• Sarkomlar
• Lösemiler
• Lenfomalar
• Miyelomlar
• Germ hücreli tümörler

Bu gruplar arasında tüm vakaların yaklaşık yüzde doksanını oluşturan ve göğüs cerrahisi pratiğinde de en sık karşılaşılan grup karsinomlardır. Karsinomlar, organların iç ve dış yüzeylerini adeta bir duvar kağıdı gibi döşeyen epitelyal dokulardan kaynaklanır. Akciğer kanserleri ve meme tümörleri genellikle bu grupta yer alır. Bağ dokusu, kas dokusu, yağ hücreleri, kıkırdak veya kemik gibi vücudun destek dokularından kaynaklanan oluşumlara ise sarkom adı verilir. Göğüs duvarında yer alan kaburga kemiklerinden veya çevresindeki kaslardan köken alan kitlelerde bu yapıya rastlanabilir. Kemik iliğinde kan hücrelerinin üretim aşamasında ortaya çıkan sorunlar lösemileri oluştururken, lenfatik sistemdeki yani bağışıklık sisteminin karakolları olan lenf bezleri ve düğümlerindeki hücrelerden kaynaklanan hastalıklar lenfoma olarak adlandırılır. Bunların yanı sıra bağışıklık hücrelerinden kaynaklanan miyelomlar ve üreme hücrelerinin süreçlerinden köken alan germ hücreli tümörler de tıp pratiğinde önemli bir yer tutar.

Malignite Derecesi (Grade) Ne Anlama Gelir?

Şüpheli dokular veya hücreler biyopsi ya da ameliyat işlemleriyle vücuttan çıkarıldıktan sonra, patoloji laboratuvarlarında uzmanlar tarafından özel boyalarla boyanarak mikroskop altında çok detaylı bir şekilde incelenir. Bu titiz inceleme sırasında hücresel yapının derecesi belirlenir. Tıbbi terminolojide “Grade” olarak adlandırılan bu derecelendirme sistemi, anormal hücrelerin normal ve sağlıklı hücrelere yapısal olarak ne kadar benzediğinin matematiksel bir ölçüsüdür. Bu ölçüm, hastalığın gelecekte ne kadar agresif seyredeceğinin, yani ne kadar hızlı büyüyüp diğer dokulara ne hızla yayılacağının en kritik göstergelerinden birini oluşturur.

Birinci derece olarak sınıflandırılan iyi farklılaşmış tümörlerde, hücreler hala köken aldıkları normal dokunun özelliklerini büyük ölçüde taşırlar. Daha yavaş bir çoğalma hızı gösterirler ve yayılma eğilimleri nispeten daha düşüktür. Ancak üçüncü veya dördüncü derece olarak raporlanan kötü farklılaşmış tümörlerde durum tamamen farklıdır. Bu hücreler normal doku yapısını, şeklini ve işlevini tamamen kaybetmiş, son derece anarşik, kuralsız ve kaotik bir görünüme bürünmüştür. Yüksek dereceli bu yapılar biyolojik olarak çok daha saldırgandır. Çevre dokulara hızla saldırma potansiyeline sahiptirler ve bu tür durumlarda uygulanacak tedavi yaklaşımları çok daha acil, çok disiplinli ve oldukça radikal adımlar içermelidir.

Göğüs Cerrahisinde Malignite Şüphesi Hangi Durumlarda Oluşur?

Bir kişide akciğer, akciğer zarı veya göğüs boşluğu ile ilgili bir sorun olabileceğine dair şüphe genellikle iki temel senaryo ile ortaya çıkar. Birinci senaryoda hasta, günlük hayatını etkileyen belirli bedensel şikayetlerle doğrudan bir sağlık kuruluşuna başvurur. İkinci senaryoda ise tamamen farklı bir nedenden dolayı, örneğin rutin bir kalp kontrolü, cerrahi bir işlem öncesi anestezi hazırlığı veya işe giriş muayenesi sırasında çekilen akciğer röntgeni ya da tomografisinde tesadüfen anormal bir leke saptanır.

Göğüs hastalıkları ve göğüs cerrahisi pratiğinde bu bulgular değerlendirilirken hastanın genel risk profili son derece büyük bir önem taşır. Kişinin yaş faktörü, özellikle elli yaş ve üzerinde olması, geçmişte veya günümüzde ne kadar süredir ve hangi yoğunlukta tütün ürünleri kullandığı çok dikkatle incelenir. Bunun yanı sıra kişinin mesleki hayatında gemi tersaneleri, inşaat sektörü veya madenler gibi asbest, silika veya ağır kimyasal maddelere maruz kalıp kalmadığı sorgulanır. Ailesinde, özellikle birinci derece akrabalarında kanser öyküsü bulunup bulunmadığı gibi genetik faktörler de göz önünde bulundurulur. Tüm bu risk faktörleri bir araya geldiğinde, radyolojik görüntüdeki masum gibi görünen milimetrik bir lekenin aslında ciddi bir hastalığın öncüsü olabileceği ihtimali derinleşir. Risk faktörleri yüksek olan bir bireyde saptanan en ufak bir anormallik bile hafife alınmaz.

Hastalarda Malignite Şüphesi Uyandıran Temel Belirtiler Nelerdir?

Göğüs kafesi içerisindeki organlar oldukça geniş bir anatomik alana yayıldığı için, burada gelişmeye başlayan kitlesel oluşumlar genellikle sinsi ve yavaş bir karakter sergiler. Süreç başlangıç aşamasındayken, kitle henüz çok küçük milimetrik boyutlardayken kişi hiçbir belirti hissetmeden yaşamına devam edebilir. Ancak hücreler çoğalıp kitle zamanla büyüdükçe, ana hava yollarını tıkamaya, çevresindeki hayati sinirlere, büyük kan damarlarına veya hassas akciğer zarına fiziksel bir baskı yapmaya başladığında son derece belirgin ve rahatsız edici semptomlar ortaya çıkar. Bu kritik belirtiler aşağıdaki gibidir:

• Açıklanamayan kilo kaybı
• Geçmeyen halsizlik
• İnatçı öksürük
• Nefes darlığı
• Göğüs ağrısı
• Kanlı balgam
• Ses kısıklığı

Bu belirtilerden herhangi birinin varlığı, özellikle de haftalarca devam ediyorsa büyük önem taşır. Kişi herhangi bir özel diyet programı uygulamamasına rağmen hızla kilo kaybediyorsa veya dinlenmekle geçmeyen derin bir enerji düşüklüğü yaşıyorsa bu durum hücresel düzeydeki enerji hırsızlığının bir işaretidir. Başlangıçta basit bir soğuk algınlığı gibi görünen ancak haftalarca süren, giderek şiddetlenen kuru veya balgamlı öksürükler mutlaka araştırılmalıdır. Yokuş çıkarken artan nefes darlığı ile derin nefes alındığında sırta doğru vuran batıcı tarzdaki göğüs ağrısı akciğer zarı tutulumunu işaret edebilir. Özellikle tıp dilinde hemoptizi olarak adlandırılan öksürükle karışık kanlı balgam gelmesi durumu son derece ciddi bir alarmdır. Ayrıca boyun bölgesinden geçip ses tellerine giden hassas sinirlerin büyüyen kitle tarafından sıkıştırılması sonucu aniden ortaya çıkan ve günlerce düzelmeyen ses kısıklığı da hekimlerin oldukça ciddiye aldığı bulgulardandır.

Tomografi ve Röntgenlerde Malignite Şüphesi Yaratan Radyolojik Bulgular Nelerdir?

Akciğerlerdeki anormalliklerin tespitinde standart iki boyutlu akciğer röntgenleri, dokuların üst üste binmesi nedeniyle bazen yetersiz kalabilir. Bu nedenle iç organların yapısını milimetrik kesitler halinde inceleme imkanı sunan bilgisayarlı tomografi cihazları şüphenin değerlendirilmesinde en temel ve güvenilir araçtır. Tomografide saptanan bir lezyonun doğasını değerlendirirken boyut, şekil, yoğunluk ve iç yapı gibi pek çok parametre radyologlar ve göğüs cerrahları tarafından titizlikle incelenir. Dikkat çeken temel bulgular şunlardır:

• Büyük boyutlu kitleler
• Düzensiz kenarlı yapılar
• Dikenli görünümlü sınırlar
• Buzlu cam manzarası
• Yarı katı lezyonlar
• Hızlı büyüme eğilimi

Bu radyolojik özellikler incelendiğinde, lezyonun çapı istatistiksel bir risk faktörü oluşturur. Çapı üç santimetreden büyük olan oluşumlar tıbbi olarak kitle olarak adlandırılır ve ileri inceleme şarttır. Görüntülenen yapının dış kenarları da kritik bir veridir. Eğer bir lekenin kenarları kalemle çizilmiş gibi düzgün, pürüzsüz ve yuvarlaksa iyi huylu olma ihtimali daha yüksektir. Ancak lezyonun kenarları bir yıldız gibi çıkıntılı, düzensiz veya dikenli bir yapıdaysa, bu durum dokunun çevresindeki sağlıklı alanlara doğru saldırdığını ve adeta kök saldığını gösterir. Ayrıca radyoloji raporlarında sıklıkla karşılaşılan buzlu cam manzarası tanımı, tomografide tam katı olmayan, yarı şeffaf sisli bir alan gibi görünen lezyonları ifade eder ve hücresel değişimlerin ilk habercilerinden biri olabilir. Hem buzlu cam görünümünü hem de ortasında katı bir çekirdek barındıran yapıdaki yarı katı lezyonlar ise yakından izlenmesi gereken gruptadır.

Akciğer Nodüllerinde Malignite Şüphesi Nasıl Yönetilir?

Gelişen teknoloji ve yaygınlaşan tomografi kullanımıyla birlikte günümüzde çok sayıda insanda akciğer nodülü tespit edilmektedir. Tanım olarak akciğer dokusu içerisinde yer alan, sınırları nispeten net olarak izlenebilen ve çapı üç santimetreden daha küçük olan yuvarlak ya da oval lekelere nodül adı verilir. Toplumda oldukça sık görülürler ve sevindirici olan şudur ki tespit edilen akciğer nodüllerinin büyük bir çoğunluğu geçmiş yıllarda geçirilmiş ağır bir zatürre veya tüberküloz gibi bir enfeksiyonun akciğerde bıraktığı zararsız yara izleri ya da tamamen iyi huylu hücresel birikimlerdir. Tıbbi yaklaşımın temel misyonu ise o küçük ihtimal diliminde yer alan riskli nodülleri henüz çok küçük boyutlardayken saptayabilmektir.

Nodüllerin yönetimi büyük ölçüde boyutlarına, şekillerine ve zaman içindeki değişim hızlarına bağlı olarak planlanır. Beş milimetreden küçük nodüllerde risk oranı son derece düşüktür. Bu durumlarda genellikle hiçbir girişimsel müdahale yapılmaz, sadece rutin yıllık tomografi kontrolleri yeterli ve güvenli görülür. Boyutu beş ila on milimetre arasında değişen nodüllerde ise takip sıklığı artırılır. Bu nodüller genellikle üç ila altı aylık aralıklarla çekilen tomografilerle, milimetrik bir büyüme olup olmadığı açısından yakın takibe alınır. On milimetreyi aşan nodüllerde durum biraz daha ciddiyet kazanır. Bu aşamada hücrelerin şeker tüketimini ve metabolik hızını ölçen PET taraması gibi ileri görüntüleme yöntemlerine başvurulabilir, yapısına göre doku örneği alınması gündeme gelebilir. Yirmi milimetreden daha büyük olan ve takiplerde şekil değiştiren şüpheli oluşumlarda ise genellikle daha fazla zaman kaybetmeden cerrahi değerlendirme ön plana çıkar.

Malignite Şüphesi Durumunda Kesin Tanı İçin Hangi Yöntemler Kullanılır?

Eğer görüntüleme sonuçları ve klinik bulgular kuvvetli bir şüphe uyandırıyorsa, bu şüpheyi kesin tanıya dönüştürmek, hücresel yapıyı anlamak ve hastalığın vücuttaki dağılımını netleştirmek için hücresel düzeyde doku örneği almak şarttır. Geçmiş yıllarda bu örnekleri almak için daha zorlu ve uzun süren işlemler gerekirken, günümüzde modern tıbbın sunduğu gelişmiş ve en az zarar veren teknolojiler devreye girmektedir. Temel tanı yöntemleri şunlardır:

• Endobronşiyal ultrasonografi
• Servikal mediastinoskopi
• Anterior mediastinotomi
• Transtorasik iğne biyopsisi
• Kapalı cerrahi biyopsi

Endobronşiyal ultrasonografi teknolojisi, klasik solunum yolu görüntüleme kamerası ile modern ultrason cihazının aynı ince ve esnek tüp üzerinde birleştirilmiş halidir. Hasta uyku halindeyken ağız yoluyla nefes borusuna nazikçe girilir. Cihazın ucundaki ultrason dalgaları sayesinde nefes borusunun arka kısmında kalan, dışarıdan gözle görülmesi imkansız olan lenf bezleri ve hücresel kitleler ekran üzerinden gerçek zamanlı olarak milimetrik bir hassasiyetle görüntülenir. Aynı cihazın iç kanalından gönderilen son derece ince bir iğne ile bu şüpheli bölgelere ulaşılarak hücre örneği alınır. Göğüs kafesinin daha dış kısımlarına yerleşmiş olan şüpheli nodüllerde ise transtorasik iğne biyopsisi uygulanır. Bu işlemde hasta tomografi cihazının içindeyken, radyoloji uzmanı tomografi görüntüleri eşliğinde dışarıdan göğüs duvarına çok ince bir iğne batırarak doğrudan kitlenin içine girer ve doku parçası koparır. Bu yöntemlerin ulaşamadığı veya sonuçların belirsiz kaldığı durumlarda ise kapalı cerrahi biyopsi teknikleriyle kesin neticeye ulaşılır.

Malignite Tanısı Kesinleştiğinde Hangi Cerrahi Tedaviler Uygulanır?

Hücresel düzeyde yapılan patolojik incelemeler sonucunda tanı doğrulandığında veya alınan örnekler neticesinde riskin çok yüksek olduğu anlaşıldığında, tamamen iyileştirici tedavinin temelini cerrahi müdahaleler oluşturur. Modern cerrahide hastalıklı dokunun tamamen vücuttan uzaklaştırılması hedeflenirken, aynı zamanda geride kalan sağlıklı akciğer dokusunun da maksimum düzeyde korunması amaçlanır. Bu süreçte başvurulan başlıca cerrahi yöntemler aşağıdaki gibidir:

• Açık torakotomi
• Video yardımlı torakoskopik cerrahi
• Robotik cerrahi
• Lobektomi
• Segmentektomi
• Wedge rezeksiyon

Bu cerrahi operasyonların teknik detaylarına bakıldığında, hastalığın bulunduğu bölgeye ve kütlenin boyutuna göre farklı stratejiler izlendiği görülür. Geleneksel yöntem olan açık torakotomi, göğüs kafesinde geniş bir kesi yapılarak kaburgaların özel aletlerle birbirinden uzaklaştırılmasıyla gerçekleştirilir. Ancak günümüzde bu yöntem yerini büyük ölçüde video yardımlı torakoskopik cerrahi sistemlerine bırakmıştır. Lobektomi işlemi, insan akciğerini oluşturan beş büyük parçadan, yani loblardan hastalıklı olanının içindeki hava yolları ve damarlarıyla birlikte tamamen çıkarılması anlamına gelir ve oldukça yaygın uygulanan bir prosedürdür. Segmentektomi ise lobun tamamını almak yerine, akciğerin daha küçük anatomik alt birimleri olan segmentlerin çok daha ince bir işçilikle çıkarılmasıdır ve özellikle erken evredeki küçük nodüllerde tercih edilir. Wedge rezeksiyon işlemi ise şüpheli nodülün etrafında bir miktar güvenli sağlam doku payı bırakılarak üçgen şeklinde kama gibi kesilip çıkarılmasıdır.

Kapalı Ameliyatların Malignite Tedavisindeki Avantajları Nelerdir?

Cerrahi alanında son yıllarda yaşanan en büyük ve hasta hayatını en çok kolaylaştıran devrim, geleneksel açık ameliyatların yerini büyük ölçüde kapalı sistemlere bırakmasıdır. Gerek video yardımlı sistemler gerekse konsol üzerinden yönetilen yüksek hassasiyetli robotik cerrahi sistemleri, operasyon sürecini hem cerrah hem de hasta açısından çok farklı bir boyuta taşımıştır. Bu modern yaklaşımların sunduğu temel avantajlar şunlardır:

• Küçük ameliyat kesisi
• Düşük ağrı seviyesi
• Kısa hastane yatışı
• Hızlı iyileşme süreci
• Düşük enfeksiyon riski
• Azalmış kanama ihtimali
• Estetik görünüm

Açık ameliyatlarda cerrahın ellerinin göğüs boşluğuna girebilmesi için kaburgaların demir aletlerle zorla birbirinden uzaklaştırılması gerekir. Göğüs cerrahisindeki ameliyat sonrası yaşanan o meşhur şiddetli ağrıların asıl sebebi kesilen kaslardan ziyade esnetilen ve gerilen bu kaburga kemikleridir. Oysa kapalı ameliyatlarda kaburgalar hiçbir şekilde kırılmaz, kesilmez veya zorlanarak birbirinden ayrılmaz. İşlem sadece kaburgaların arasındaki doğal boşluklardan açılan bir ila üç santimetrelik çok küçük deliklerden içeri yerleştirilen ince kameralar ve özel aletlerle gerçekleştirilir. Kemik yapısı ve ana kas grupları zarar görmediği için hastalar operasyondan sonra çok daha az ağrı hissederler. Düşük ağrı seviyesi sayesinde hastalar ameliyatın ertesi günü çok daha rahat derin nefes alabilir, öksürebilir ve ayağa kalkıp yürüyebilirler. Bu erken hareketlenme, akciğerlerin hızla açılmasını ve fonksiyonların normale dönmesini sağlar.

Akciğer Zarı ve Mediastendeki Malignite Şüphesi İçin Yaklaşım Nasıldır?

Göğüs kafesi yalnızca akciğerlerden ibaret değildir. İki akciğerin arasında kalan, kalbi ve büyük damarları barındıran mediasten boşluğu ile akciğerleri dıştan bir kılıf gibi saran plevra zarı da hayati öneme sahip alanlardır. Bu bölgelerde gelişen kitleler kendine has farklı biyolojik özellikler gösterir ve teşhis ile tedavi süreçleri tamamen farklı bir strateji gerektirir.

Mediasten bölgesinde saptanan kitlelerin teşhisinde kitlenin bulunduğu yer ve görüntüleme özellikleri kritik bir ipucu sağlar. Örneğin göğüs kemiğinin hemen arkasında yerleşen kitlelerde sıklıkla timüs bezinden kaynaklanan oluşumlar görülür. Bu kitleler genellikle sağlam bir koruyucu kapsülün içinde kapalı bir şekilde büyürler. Cerrahi prensiplere göre, bu tarz şüpheli kitlelerden iğne ile biyopsi alınması kesinlikle önerilmez; çünkü iğne o koruyucu kapsülü deldiği anda, içerideki hücreler göğüs boşluğuna saçılarak hastalığın yayılmasına neden olabilir. Bu yüzden bu kitleler bütün olarak ve zedelenmeden çıkarılır. Akciğer zarında sıvı birikmesi ve kalınlaşma ile kendini gösteren zar problemlerinde ise durum farklıdır. Özellikle geçmiş yıllarda asbest liflerine maruz kalmış kişilerde bu zar üzerinde hücresel bozulmalar meydana gelebilir. Hastalar çoğunlukla akciğer zarında litrelerce su toplanması ve buna bağlı olarak gelişen şiddetli nefes darlığı şikayetiyle hastaneye başvururlar. Kesin tanı, sıvıdan veya zardan doğrudan parça alınmasıyla konur.

Malignite Evrelemesi Hastalığın Tedavi Planını Nasıl Etkiler?

Hastalığın varlığı laboratuvar testleriyle kesin olarak doğrulandıktan sonra atılması gereken ilk ve en önemli adım, sorunun vücuttaki durumunun tam bir haritasını çıkarmaktır. Tüm dünyada uygulanan standart evreleme sisteminde tümörün kendi boyutu, hastalığın yakın veya uzak lenf bezlerine ulaşıp ulaşmadığı ve başka organlara sıçrama yapıp yapmadığı parametreleri titizlikle incelenir. Evreleme sonucunda ortaya çıkan temel kategoriler şöyledir:

• Erken evre hastalık
• Lokal ileri evre
• Metastatik ileri evre

Evreleme sonuçları, hastanın yaşam kalitesini korumak ve iyileşme şansını en üst düzeye çıkarmak için uygulanacak tedavinin şeklini ve sıralamasını belirleyen yegane faktördür. Erken evre hastalık durumunda sorun sadece başladığı organdadır ve çevre lenf bezlerine dahi ulaşmamıştır. Bu durumdaki hastalar için tartışmasız en geçerli tedavi yöntemi cerrahi yolla hastalıklı kısmın tamamen temizlenmesidir. Lokal ileri evre olarak tanımlanan durumlarda ise hastalık başlangıç noktasından biraz çıkmış ve göğüs boşluğunun orta kısmındaki ana lenf bezlerine doğru ilerlemiştir. Bu aşamada sadece cerrahi yapmak yeterli olmayabilir. Genellikle önce tıbbi onkoloji sürece dahil olur; hastaya ameliyat öncesinde verilen ilaç tedavileriyle hücrelerin küçültülmesi ve geriletilmesi sağlanır, başarı elde edildiğinde cerrahi aşamaya geçilir. Metastatik ileri evrede ise hastalık kan dolaşımına karışarak vücudun uzak noktalarına ulaşmıştır ve bu aşamada sistemik tedaviler öncelik kazanır.

Malignite Şüphesi ve Yönetiminde Multidisipliner Tümör Konseylerinin Önemi Nedir?

Günümüzde bu tür karmaşık hücresel hastalıklar, sadece tek bir hekimin kendi başına karar verip yönetebileceği basit süreçler değildir. Hastalığın dinamik yapısı, her hastanın biyolojik özelliklerinin farklı olması ve teknolojinin sunduğu sayısız seçenek, kararların ortak bir akılla alınmasını zorunlu kılar. Bu noktada hastanelerde kurulan tümör konseyleri devreye girer. Bu platformlar; cerrahlar, medikal onkologlar, radyasyon onkologları, radyologlar, nükleer tıp ve patoloji uzmanlarının bir araya geldiği, hastanın tüm verilerinin bilimsel bir süzgeçten geçirildiği kurullardır. Hastanın tomografi görüntüleri dev ekrana yansıtılır, biyopsi sonuçları tartışılır, genel sağlık durumu ve ek hastalıkları masaya yatırılır.

Bu kolektif yaklaşımın hastalar için yarattığı katma değer son derece büyüktür. Uygulanacak olan cerrahinin genişliğinden, ameliyat öncesi veya sonrası ilaç tedavisine ihtiyaç olup olmadığına kadar pek çok hayati soru bu toplantılarda ortak bir mutabakatla cevaplanır. Malignite şüphesi söz konusu olduğunda süreç zamanla yarışılan bir maratondur. İster tesadüfen saptanan küçücük bir leke olsun, ister inatçı belirtilerle ortaya çıkan bir bulgu olsun; bu durumun ciddiyetle ele alınması, doğru teknolojilerle hücresel tanının konması ve ardından kişiye en uygun tedavi planının harfiyen uygulanması hayat kurtarıcıdır.

Sıkça sorulan sorular

Prof. Dr. Alper Fındıkçıoğlu

Prof. Dr. Alper Fındıkcıoğlu, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunu olup göğüs cerrahisi ihtisasını Dr. Siyami Ersek Hastanesi’nde tamamlamıştır. Akademik kariyerine 2005 yılında Başkent Üniversitesi’nde başlamış; 2014’te doçent, 2022’de profesör unvanını almıştır. Akciğer kanseri, göğüs duvarı hastalıkları ve minimal invaziv cerrahi konularında geniş deneyime sahiptir. 2024 yılından itibaren mesleki çalışmalarını Acıbadem Hastanesi’nde sürdürmektedir.